شرکت سهامی پتروشیمی شیراز:در سال 1338 با سرمایه 1.8 میلیارد ریال عملیات احداث کارخانه کود شیمیایی آغاز شد و در سال 1342 مورد بهره برداری قرار گرفت. کارخانه دو سال بعد رسما به شرکت ملی صنایع پتروشیمی واگذار شد.
علاوه بر واحدهای تولید کود شیمیایی، واحد کربنات و بی کربنات دوسود در سال 1352 و واحدهای تری پلی فسفات و کودهای مخلوط در اوایل سال 1355 مورد بهره برداری قرار گرفت.
مجتمع پتروشیمی شیراز شامل سه منطقه است:منطقه 1:واحد کود شیمیایی:
- گاز و آمونیاک
- اوره
- اسید نیتریک
- نیترات
2- سوداش
- کربنات دو سود سبک
- کربنات دو سود سنگین
- بی کربنات سدیم
3- تصفیه اسید فسفریک
- تری پلی فسفات سدیم (stpp)
- دی آمونیوم فسفات (npk)
4- آب، برق و بخار شامل 5 بویلر و 3 ژنراتور
منطقه 2:در نیمه دوم سال 1353 مقدمات ایجاد آن با انعقاد اولین قرار داد، آغاز و در اوایل سال 1355 عملیات ساختمانی آن شروع شد.
به منظور ارائه خدمات فنی و مهندسی و تهیه اجناس و ماشین آلات مورد نیاز مدیریت کل پروژه
با یازده شرکت اروپایی و جهت نصب مکانیکی با یک شرکت کره ای به نام شیتوا و برای کارهای ساختمانی و حمل اجناس با 5 شرکت ایرانی قراردادهایی منعقد شد.با اوجگیری انقلاب اسلامی در دی ماه 1357 تمام افراد خارجی به طور ناگهانی محل کار را ترک نمودند و این پروژه بدون سرپرست رها شد. در تیر ماه 1359 ادامه عملیات طرح، مورد تصویب مسئولین وزارت نفت قرار گرفت و مدیریت آن به دست افراد ایرانی سپرده شد. اینگونه بود که آرزوها جامه عمل پوشید و بالاخره در بهمن 1364 این مجتمع عظیم به بهره برداری رسید. واحد بهره برداری منطقه دو شامل واحدهای زیر است:
الف- واحدهای تهیه آمونیاک و مخازن
ب- واحد اوره
ج- واحد اسید نیتریک
د- واحد نیترات آمونیوم
ه- واحد عملیات انبارهای محصولات
و- واحدهای تولید آب، برق، بخار و هوای فشرده
منطقه 3:واحدهای بهره برداری منطقه سه عبارتند از:
الف- واحد کلرالکالی
عملیات نصب این پروژه از 15/11/65 در کنار مجتمع پتروشیمی شیراز آغاز شد و در بهمن ماه 1367 به بهره برداری رسید.
تولیدات این واحد عبارتند از: کلر، سود سوزآور، آب ژاول و اسید کلریدریک
ب- واحد متانول
این واحد به منظور تولید سالانه 84 هزار تن الکل متیلیک در نظر گرفته شده و عملیات آن از سال 1364 آغاز و در خرداد ماه 1369 مورد بهره برداری قرار گرفت.
شرکت سهامی شیمیائی زکریای رازیمجتمع شیمیائی رازی در سال 1345 با مشارکت شرکت ملی صنایع پتروشیمی و کمپانی آلاید کمیکال با سرمایه ای معادل 17134 میلیون ریال به صورت پنجاه- پنجاه به وجود آمد. در سال 1352 تمام سهام شرکت فوق خریداری شده و 100% سهام به شرکت ملی صنایع پتروشیمی تعلق گرفت.
بهره برداری از این مجتمع که در بندر امام خمینی قرار گرفته از سال 1349 آغاز شد و محصولات آن عمدا کودهای شیمیایی ازته و فسفاته و همچنین گوگرد است.
در سال 1353 طرح توسعه مجتمع از طرف شرکت ملی صنایع پتروشیمی به مورد اجرا گذارده شد. و بهره برداری از قسمت اعظم آن در سال 1356 آغاز گردید. گوگرد ، اوره و آمونیاک تولیدی مازاد بر مصرف صادر شده و سایر فراورده ها شامل اسید سولفوریک اسید فسفریک و فسفات دی آمونیوم در داخل کشور مصرف می گردد.
خوراک اصلی این کارخانه 150 میلیون فوت مکعب در روز گاز ترش از منطقه مسجد سلیمان و 30 میلیون فوت مکعب گاز ترش از اهواز 500 تا 1000 هزار تن در سال سنگ فسفات وارداتی و 70 هزار متر مکعب در روز آب از رود کارون است .
کار باز سازی این مجتمع که در طول جنگ تحمیلی آسیب های بسیاری دیده بود پس از قبول قطعنامه 598 شورای امنیت و طی سالهای 67 و 68 توسط متخصصین داخلی صنایع پتروشیمی به اتمام رسید.
همچنین در این مجتمع طرح توسعه ای تحت عنوان طرح دی آمونیوم فسفات در دست اقدام بود که برای تولید 250 هزار تن در سال کود فسفاته برنامه ریزی شده بود. این مقدار بیش از 20% کود فسفاته مورد نیاز کشور را تامین می نماید . امور طراحی مهندسی طرح فوق از خرداد ماه 1363 آغاز گشته اما تا سال 1367 بهره برداری از طرح به علت شرایط جنگی ، غیر قابل برنامه ریزی و اجرا بود تا اینکه از 17 مهر 1368 عملیات نصب آغاز گردید. و در بهمن 1369 مورد بهره برداری قرار گرفت.
شرکت سهامی پتروشیمی آباداناین شرکت در سال 1344 در نتیجه مشارکت شرکت ملی صنایع پتروشیمی (74% سهام) و کمپانی بی-اف- گودریچ (26% سهام) با سرمایه 2475 میلین ریال به منظور تولید پی وی سی (ماده اولیه پلاستیک)، همچنین دی دی بی (ماده اولیه پاک کننده ها) و سود سوزآور مورد نیاز داخل کشور تاسیس شد.
بهره برداری از مجتمع پتروشیمی آبادان در سال 1349 آغاز شد و در سال 1352 تصمیم به اجرای طرح توسعه واحد پیویسی با ظرفیت اسمی 60 هزار تن در سال گرفته شد. این واحد در سال 1354 با سرمایه 1300 میلیون ریال مورد بهرهبرداری قرار گرفت.
در سال 1358 با خرید 26% سهام شریک خارجی، شرکت ملی صنایع پتروشیمی مالک کلیه سهام این شرکت شد.
خوراک این مجتمع شامل 5/5 میلیون فوت مکعب گاز از پالایشگاه آبادان، 47 هزار تن نمک از معادن خوزستان، 5/4 هزار تن بنزن از ذوب آهن اصفهان، 200 هزار تن اتیلندیکلراید در سال و دو میلیون متر مکعب در سال آب از اروندرود است.